کمیته خارج از کشور حزب کمونیست ایران: بسوی اول ماه مه با شعار آزادی کارگران زندانی

hezbیک ماه از اعتصاب غذای شاهرخ زمانی، کارگر نقاش و از رهبران و فعالین آگاه و جسور جنبش کارگری ایران می گذرد. شاهرخ زمانی که از همان روز اول دستگیری مورد اذیت و آزار و شکنجه بازجویان، شکنجه گران و زندانبانان جمهوری اسلامی قرار گرفت، زندان را به سنگر تداوم مبارزه و مقاومت کارگران علیه جمهوری اسلامی تبدیaل کرد. به همین دلیل بارها به سلول انفرادی فرستاده شد و از زندانی به زندان دیگر تبعید گردید. این فشارها نه تنها مانع تداوم اعتراضات او نشد، بلکه با اعتصاب غذاهای مکرر و طولانی مدت اش از حقوق خود و دیگر کارگران زندانی و زندانیان سیاسی _ عقیدتی به دفاع برخواست؛ و از درون زندان همراه دیگر کارگران زندانی خواهان آزادی جامعه شدند.

شاهرخ زمانی تنها نیست، شمار بیشتری از فعالین و رهبران جنبش کارگری ایران، سالهاست که با اتهام دفاع از حقوق کارگران در شرایطی بسیار غیر انسانی در زندانهای جمهوری اسلامی محبوس و زندانی اند. رضا شهابی، بهنام ابراهیم زاده، پدرام نصرالهی و محمد جراحی تنها برخی از چهره های آشنای کارگران زندانی هستند. آن دسته از کارگران مبارز و معترضی که در زندان نیستند، یا وثیقه ای شده اند، یا بشدت تحت کنترل دستگاههای امنیتی قرار دارند و یا از هرگونه حقوق اجتماعی محروم گردیده اند.
واقعیت این است که رژیم جمهوری اسلامی که در بحران عمیق اقتصادی و عدم مشروعیت روز افزون دست پا می زند، سالهاست که با زدن از سفره خالی کارگران، و سرکوب هرگونه اعتراض و مبارزه آنها راه بقاء خود را در پیش گرفته استِ، نمی تواند شمشیر سرکوب را از گردن کارگران و فعالین جنبش کارگری کنار بکشد. کارگران و فعالین جنبش کارگری هم ، با دستمزدهای چندین مرتبه زیر خط فقر که حتی بقاء را تضمین نمی کند و عدم پرداخت آن روالی روتین است، استانداردهای زندگی شان به پائین ترین سطح سقوط کرده است، و هرگونه اعتراض شان با زندان، شکنجه و اعدام پاسخ می گیرد چاره ایی جزء مبارزه علیه کلیت این نظام و تغییر بنیادی آن را ندارند.
این وضعیت تغییر نمی کند، مگر با تغییر توازن قوا. زمینه های اقتصادی و شرایط سیاسی این تغییر به درجات زیادی فراهم آمده است. بر متن بحران اقتصادی و گسترش نارضایتی عمومی مردم از شرایط اقتصادی خود، و نفرت روز افزون از رژیم، در حالیکه فعالیت احزاب و تشکلهای چپ و کمونیست و کارگری مدافع و مبلغ انقلاب در جامعه در حال گسترش است، و در شرایطی که نقش وسایل ارتباط جمعی و رسانه های سوسیالیستی در بسیج افکار عمومی رژیم را به وحشت انداخته است، می توان و باید به بسیج سیاسی علیه رژیم دست زد. آنچیزی که به آن نیاز داریم، سازمانیابی توده ای طبقه کارگر و پیوستن این طبقه به حزب کمونیستی مورد اعتمادش می باشد. ملزومات تحقق چنین شعاری توده گیر و رادیکالیزه شدن مبارزات کارگری و توده ای است. شعار آزادی زندانیان سیاسی و کارگران زندانی یکی از آن شعارهایی است که می تواند گامی در این جهت باشد. آزادی کارگران زندانی می تواند برداشتن گام مهمی در راستای متحد شدن طبقه کارگر و ایجاد تشکلهای مستقل کارگری و برخورداری از حق اعتراض و اعتصاب باشد.
در چنین شرایطی و در حالیکه کارگران زندانی در درون زندانها همچنان به مبارزه و مقاومت ادامه می دهند، و خواهان آزادی جامعه هستند، ما وظیفه خود می دانیم خواهان آزادی آنها و رهایی کل طبقه کارگر از شرایط موجود باشیم.
تشکیلات خارج از کشور حزب کمونیست ایران در آستانه اول ماه مه با برافراشتن شعار آزادی کارگران زندانی و زندانیان سیاسی و حمل تصاویر آنها در رژه جهانی اول ماه مه شرکت خواهد کرد. ما دیگر نیروهای مدافع جنبش کارگری ایران را به همکاری و اتحاد عمل در این زمینه فرا می خوانیم و کارگران جهان و افکارعمومی مترقی و آزادیخواه را به حمایت از جنبش کارگری ایران و کارگران زندانی دعوت می کنیم.
کمیته خارج از کشور حزب کمونیست ایران
آوریل 2014

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s