اول ماه مه در شهر سقز چگونه برگزار شد؟

 imagesCA7MG6XQ محمود صالحی: بيش از يک قرن از انتخاب اول ماه مه به عنوان روز جهانی کارگر، توسط بين الملل کارگران می ‌گذرد. در این روز، طبقه کارگر جهانی به شکل ‌های مختلف و در شرايط اجتماعی و سياسی متفاوت، ابراز وجود نموده و مطالبات طبقاتی خود را در جامعه طرح و نظام نابرابر سرمايه‌ داری را به چالش کشيده است. اگر چه اين طبقه، دوره‌ ای «جنبش هشت ساعت کار» را سازماندهی کرد و زمانی برعليه فقر و بيکاری ناشی از بحران‌ های ادواری سيستم سرمايه ‌داری به پا خاسته و در دوره ‌ای ديگر، با شعار «صلح» در مقابل جنگ امپرياليستی می ‌ايستد و «شوراها» را برای اداره امور کشور ايجاد می ‌کند؛ اما در تمام اين دوران‌ ها و اوضاع سياسی متفاوت، اول ماه مه يک روز معين تاريخی برای بيان خواسته‌ ها و نقد و افشا و به محاکمه کشیدن سرمايه‌ داری و حکومت های حامی سرمایه بوده است. کارگران ايران نيز در چندين دهه‌ گذشته، به هر شکلي که توانسته‌ اند اول ماه مه را گرامی داشته و در اين روز مطالبات طبقاتی خود را در قطعنامه‌ هایشان، طرح کرده‌ اند. از همان سال‌ های اول قرن بيستم و بازگشت کارگران مهاجر ايرانی از آسيای ميانه و روسيه، و ورود انديشه‌ های سوسیالیستی و راديکال کارگری، فکر برپايی روز جهانی کارگر را نیز با خود آوردند. به تدريج در سال ‌های متوالی و با توجه به توازن قوا، کارگران در اين روز اقدام به بيان خواسته‌ های خود می ‌کردند. چه آن هنگام که کارگران در دهه 20 خورشيدی تشکل ‌های قدرتمند خود را ايجاد کردند و چه در فردای انقلاب 57 که طبقه کارگر در آن نقش مهمی ايفا کرد، برگزاری مراسم اول ماه مه جز جدايی ناپذير حرکت اجتماعی اين طبقه بوده است. به خواندن ادامه دهید